What does it take to be a man?

Zangles

'What it takes to be man? Je moet de smaak van stront kunnen waarderen om de smaak van suiker te kunnen proeven'
Door: May Mac Donald

 

In gesprek met Steffen Morrison & Yerry Rellum (the Voice), coachees van Muriel.

 

Steffen en Yerry treden vanaf januari 2019 op in 45 Nederlandse theaters- waaronder in theater de Meervaart- met ‘It’s a man’s world’. Een tour waarin muzikale grootheden als James Brown, Marvin Gaye, Stevie Wonder en Otis Redding centraal staan. Ik spreek hen in de Rode zaal van de Meervaart.

Steffen komt met kordate passen aanlopen. Flesje sinaasappelsap in zijn hand. ‘Kunnen we gelijk beginnen?
Time is not on my side. Ik heb maar 30 minuten’. Yerry is nog onderweg. We beginnen alvast.


Wat voel je nu je hier bent in deze zaal, op de vooravond van ‘It’s a man’s world’?
‘Overweldigd. Ik denk terug aan de dag dat we hier stonden in een uitverkochte Meervaart met Soulman. Rechts vooraan stonden mensen te dansen en op gegeven moment sprong iemand op het podium. Vervolgens nog iemand erachteraan. Uiteindelijk stonden we met z’n allen te dansen. Vanaf het midden van de show tot aan het eind was het één groot feest. Ik ervaar dat ik terug wil naar die dag. Ik voel een stukje euforie.’

Voel je ook spanning?
‘Gek genoeg niet. Het is een gezonde dosis nervositeit, een prikkel die ik ervaar want het moet weer. Dat wel’.

Deze theatertour is een ode aan mannelijke soullegendes uit de jaren 60/70. Hoe is dit idee- en om dit met z’n tweeën te doen- ontstaan? 
‘Ik werd voor deze tour gevraagd door The Legends, de producers van Soulman. Ze vroegen me met wie ik de shows zou willen doen.
De keus was snel gemaakt, het moest Yerry zijn. Hij is een hele fijne persoonlijkheid met een heerlijke stem’.

 

De titel ‘It’s a man’s world’ spreekt erg tot de verbeelding, maar wat kun je kwijt over de verhaallijn van de show?
‘Het mooie is dat het verhaal van die legendes een rode draad vormt in de show. Het laagje er bovenop is wat Yerry en ik vanuit onze eigen experience, ons eigen leven hieraan toevoegen. Bijvoorbeeld als het gaat om de relatie met onze vader en diens vader. We willen dat mensen naar de show komen en het idee krijgen dat ze ook ons leren kennen. Zo wordt het persoonlijker en meer van deze tijd’.

Vertel eens iets over de liedjes, wie zingt wat?
‘We zijn daar nog druk mee bezig’.

Tipje van de sluier?
‘We willen dat dat een verrassing blijft. De mensen die ons kennen kunnen al snel een beeld hebben bij wat voor soort liedjes passen bij onze stemmen, maar ik denk dat we juist daarom ook op zoek gaan naar uitdagingen'.

Dit is zo niet concreet...
'Ja, we kunnen hier nog niet dieper op in gaan. Stay tuned!'

Hoe bereid je je voor op deze tour?
‘Het belangrijkste voor mij is het repertoire. Voorbereiden op tekst en songs. Wat is het verhaal achter de liedjes? We maken bewuste keuzes omdat alle liedjes met een boodschap zijn geschreven, op een bepaald moment in het leven van die artiesten. We kijken naar welk nummer goed past bij deze show’.

Ondertussen komt Yerry relaxed binnen lopen.

‘Hey brada’, roept Steffen. ‘Fafi’? Yerry: ‘I’m good, I’m good'.

Yerry, ik heb hier met jullie afgesproken om alvast in het gevoel van de tour te komen.
'Ja, het begint wel (te kriebelen) nu...'

Vertel. Ik vroeg net aan Steffen hoe hij zich voorbereidt op deze tour. Hoe doe jij dat?
Op droogkomische toon: ‘Heel veel drank. En drugs. Alles tegelijk en dan gewoon gaan’.

Zo doorleef je het wel allemaal.
‘Absoluut. Dan denk je: Dit voelden ze dus!’ Begint te lachen. En vervolgens serieuzer: ‘Eigenlijk is Steffen hier ervaringsdeskundige, voor mij is dit de eerste keer. Maar ik doe mijn stemoefeningen en probeer thuis niet zoveel te praten. Ook diep ik het verhaal achter de nummers uit. Wellicht dat ik het in mijn vertolking meeneem’.

Ik weet dat jullie naast collega’s ook goeie vrienden zijn. Is het alleen maar leuk of kun je elkaar soms ook achter het behang plakken in de samenwerking?
Yerry: ‘Ik ben nog niet eens tot dat punt gekomen. Ik ben iemand die vaak in z’n eigen zone zit voor een show en daarna ben ik heel chill. Het zou kunnen, maar ik heb dat met Steffen nog niet meegemaakt’.

Steffen: ‘Vaak projecteren mensen hun eigen issues op anderen, waardoor ze situaties creëren die er niet zijn. Ook op het podium gebeurt dat. Als je mensen achter het behang wil plakken moet je je afvragen waarom. Negen van de tien keer komt het door jezelf. Ik denk dat Yerry en ik daar hetzelfde over denken waardoor dat niet snel zal gebeuren. En als het wel gebeurt moet je dat ook gewoon omarmen. Plak maar achter het behang, die shit droogt wel’.

Op de website van de Meervaart staat bij de introductie van jullie show de vraag ‘What does it take to be a man?’ Een lastige vraag.
Toch geef ik hem jullie terug.

Yerry: ‘Dat is een goeie vraag’. Denkt even na. ‘Ik heb vanuit mezelf een soort innerlijke rust. Ik ga conflicten niet uit de weg, maar ga ze niet aan als het niet hoeft. And sometimes you gotta put a little more effort into it, to get to where you want to get. Ik heb dat op harde wijze moeten ondervinden. Wat ook erbij hoort is dat je af en toe heel hard op je bek moet gaan. Zoals m’n stiefvader zei: je moet de smaak van stront kunnen waarderen om de smaak van suiker te kunnen proeven. Pas als je dat allemaal hebt doorstaan kun je komen waar je wilt zijn. That’s what it takes to be a man.

Het gaat ook om innerlijk de confrontatie aan te gaan. Soms ben je bang een bepaalde vraag te stellen, een situatie aan te pakken.
Je gaat hem uit de weg. Nee. Juist dat zijn de leermomenten’.

Steffen: ‘Ik sluit me daarbij aan. En als het om mijn persoonlijke leven gaat is het de uitdaging om veel van wat ik heb meegekregen los te laten om nieuwe dingen te leren. Een man zijn betekent niet alleen maar spierballen en met de vuist op tafel slaan. Als ik kijk naar mijn eigen Surinaamse opvoeding dan zie ik daar heel veel van terug. Dat is de man die ik ken, de man in mijn omgeving. Hoewel een echte man ook zacht en begripvol kan zijn van binnen. Zijn drukke agenda kan vrijmaken voor een ander. Daar zit het voor mij in, in die continue ontwikkeling. Going through the motions, to learn and to love’.

Wat is- naast de ‘It’s a man’s world’ tour- jouw muzikale droom voor 2019?
Steffen: ‘Ik geloof dat het bij de basis begint. Voor mij betekent het dat ik een tweede album wil maken waar ik nog gelukkiger van word. ‘Movin on’ was mijn beste werk tot nu toe. Ik hoop dat te overtreffen. Met veel meer Steffen. Met message. And the rest will follow’.

Yerry: ‘Klinkt gek, maar ik wil een reggae album maken op het eiland waar het vandaan komt. Jamaica. Dat is een droom van mij. Ik heb met reggae artiesten samen gewerkt en die zeiden (imiteert een Jamaicaans accent): ‘You should sing reggae man’. Op gegeven moment dacht ik, misschien moet ik het gewoon doen. Buiten m’n comfortzone treden en zien wat er gebeurt’.

Hoe is het om samen te werken met zangcoach Muriel van Dinteren?
Yerry: ‘Intens op een hele positieve manier. De eerste les bij haar was zweten. Het was heel anders dan ik gewend was. Het was from scratch beginnen en alles netjes weer opbouwen. Dat maakte het intens en confronterend. Ik leerde m’n stem kennen zoals ik die niet eerder had gehoord bij mezelf. Ik kom nu altijd van haar les met het gevoel: Ik wil nu! Waar is die mic?’

Steffen: ik vind Muriel een visionair. Zij hoorde en zag iets in mij wat ik niet hoorde en zag. Zij hoorde een bepaalde klank in mijn stem. Op een gegeven moment begon ik het ook te horen.

Tot slot: wanneer is ‘It’s a man’s world’ geslaagd in jullie ogen?
Steffen: ‘Ik zou wensen dat elke avond is zoals de afsluitende show van Soulman was. Dat mensen geboeid in hun stoel zitten te kijken. Dat ze reageren op de juiste momenten. En dat de vlam in de pan slaat. Dat is magie’.

Yerry: ‘Als de synergie op het podium overslaat op het publiek. Je hoeft maar met je vingers te knippen en er gebeurt van alles.
Dan is het voor mij geslaagd’.

Meemaken hoe deze heren een feestje bouwen op het podium van de Meervaart op 13 april 2019?
Kaartjes bestel je via de website of bekijk de volledige speellijst met alle shows in 2019.

0 Berichten

Zes dingen waarvan je niet wist dat ze invloed hebben op je (zang)stem

Zangles

Er zijn verschillende factoren die invloed kunnen hebben op je zangstem. En van sommigen zijn we goed op de hoogte. Roken en alcohol bijvoorbeeld. Niet erg bevordelijk voor je stemgeluid. Tegelijkertijd zijn er ook dingen die een impact kunnen hebben op je stem waarvan je je niet direct bewust bent. Voor mij zijn dat onderstaande zes punten.

 

 Voordat ik van start ga: deze punten deel ik niet om met een vinger te zwaaien of met de bedoeling dat je je hierop moet blind staren. Ik vind het fijn om ze te delen, omdat ze bij mij werkten als reminder of bijdroegen aan mijn bewustwording. Ik hoop voor jou ook! Uiteindelijk is het ‘t belangrijkst to the fullest te leven en terwijl je dat doet kun je deze punten misschien in gedachten houden.

 

 

 #1 (Te) spicy eten

Persoonlijk houd ik van gekruid eten. Echt, het is mijn guilty pleasure. Heeft een gerecht niet genoeg pit, dan ga ik al gauw op zoek naar het peper- en zoutvaatje. Los van dat te kruidig eten niet heel handig is voor het hart-en vaatstelsel, blijkt dat je zangkunsten er ook niet bepaald van opknappen. Zeker als je vlak voor het zingen pittig eten naar binnen werkt. Je droogt sneller uit en het kan (extra) opkomend maagzuur veroorzaken. En dat is weer funest voor de stem. Oeps, dat realiseerde ik me niet...

 

#2 ‘That time of the month’ (voor de ladies)

Ik keek onlangs naar een oud interview met Whitney Houston en hoorde haar zeggen dat ‘the monthly’ een grote impact kan hebben op een vrouw haar stembereik. Ze verklaarde: ‘Your vocal chords get enlarged and your voice drops like an octave or two.’ Mijn oren klapperden. Nog nooit had ik hier eerder iemand over gehoord, noch had ik er ooit bij stil gestaan dat dit vrouwelijke ongemak- en gierende hormonen in het algemeen- iets met je stem kan doen. Ik was blij dat ik erachter kwam. Niet om me hier vervolgens op te gaan focussen (niet elke vrouw heeft hier namelijk last van), maar meer ter relativering. Als zingen tijdens mijn maandelijkse toestanden wat moeizamer verloopt, weet ik nu waar het aan zou kunnen liggen...

 

 #3 Stress en slaapgebrek

Stress en slaapgebrek zijn sluipmoordenaars en ja, ook dodelijk voor de stem. Klinkt logisch, maar het is iets wat je misschien niet altijd beseft. Als je onder druk staat, probeer dan rust te nemen. Misschien lukt het om eerder naar bed te gaan en je stem te ontlasten door (tijdelijk) minder te praten. Helpt enorm!

 

#4 (Sommige) keelsnoepjes en medicatie

We zijn vaak geneigd om naar keelsnoepjes te grijpen bij een verkoudheid of kriebel in de keel. Het is goed om je te realiseren dat sommige van die snoepjes verlichtend zijn voor de keel, maar te heftig voor de stembanden. Fishermen’s friend is hier een goed voorbeeld van. Als je over gaat op medicatie let dan ook op dat je geen producten koopt die (te) agressief zijn voor de stem. Van Trachitol is bijvoorbeeld bekend dat het de (keel)pijn verdooft, maar dat effect werkt ook door in de tong. En dat kun je niet gebruiken als je zingt...

 

#5 Koolzuurhoudende drankjes

Een aantal weken geleden kwam ik er- onderweg naar vocal gym- achter dat ik mijn waterflesje thuis had gelaten. Gehaast kocht ik een flesje plat water (dacht ik), want zingen zonder te drinken is geen goed plan. Achteraf bleek dat ik een flesje bruisend had afgerekend. Bij gebrek aan beter dronk ik er toch maar van. ‘Zo erg kon het niet zijn’, dacht ik. Maar comfortabel was het zeer zeker ook niet. Probeer maar eens te zingen terwijl je de neiging te boeren onderdrukt, nadat je een aantal slokken koolzuurhoudende drank op hebt. Not cute. Zit er suiker in je drankje met prik (denk bijvoorbeeld aan een colaatje) dan bestaat er een grote kans dat je- als bonus- extra slijmproductie in gang zet. Als je gaat zingen kun je het qua dranken dus beter bij ‘gewoon’ water houden. Of thee van verse munt of gember is ook een goed alternatief.

 

#6 Droge lucht inademen

Zorg er de komende herfst- en wintermaanden voor dat je de ruimte(s) waar de verwarming aan staat regelmatig ventileert. Wordt de lucht te droog, dan heeft dat geheid effect op je stem. Blijf veel water drinken en om droge lucht tegen te gaan kun je ook waterbakjes aan de radiatoren hangen.

 

Zat er een nieuw punt voor je tussen of beter: kun je er eentje toevoegen?

Pls share!

 

 

2 Berichten

Nieuwe tijden

Zangles

Het einde van de zomer nadert. En heel toepasselijk- terwijl de ochtend elke dag later doorschemert en elke avond net ietsje eerder valt, sluit ik in gedachten ook een waardevol muzikaal seizoen af. 

 

Nieuwe tijden- in de breedst mogelijke zin- zijn op komst. Die brengen een dubbel gevoel met zich mee. Een vleugje onbestemdheid gecombineerd met sprankelfrisse hoop. Dit gevoel ken ik goed. Van de overgang naar een nieuw schooljaar bijvoorbeeld. Een nieuw schooljaar met andere docenten en studiegenoten.

Met uitdagendere lesstof. Met verwachtingen, kansen en uitdagingen die zich niet eerder hebben voorgedaan.

 

 
Verschuiving

Uiteraard is deze situatie niet één-op-één door te vertalen naar mijn muzikale journey. Er is niet letterlijk sprake van een nieuw school- of lesjaar. Ik zie de vocal gym sessies met Muriel en alles wat daarbij komt kijken vooral als doorlopend proces. Zonder duidelijk eindpunt. Toch zijn er veel overeenkomsten. Ik merk dat er langzaam iets verschuift. Misschien zijn het de lessen die technisch moeilijker zijn geworden sinds Muriel terug is van vakantie. Ze is kritischer. Ze wil doorpakken en voortborduren op waar we de afgelopen maanden aan werkten. Dat komt mooi uit, want dat wil ik ook. Onlangs gaf ze tijdens mijn oefeningen toe: ‘Maanden geleden had ik gezegd dat wat je doet goed is, want het was goed voor dat moment, maar nu wil ik verder.’  Om mij direct daarna een hart onder de riem te steken: ‘Raak niet ontmoedigd!’

 

Tussentijdse balans opmaken

Haar houding heeft misschien ook wel bijgedragen aan een nieuw gesprek dat ik sinds kort met mezelf voer. Een gesprek van reflectie en evaluatie. Wat is de afgelopen zeven maanden op vocaal vlak goed gegaan en wat verdient de aandacht? Wat heb ik bereikt en waar wil ik de laatste maanden van het jaar naar toe? Een ding is zeker: ik ben heel tevreden over de tussentijdse balans die ik nu mag opmaken. 


Aangemoedigd

De afgelopen maanden heb ik (solo) opgetreden, geleerd van de performances van anderen en meegewerkt aan een studiosessie. Ik heb uitdagende nummers gezongen en hoge noten gepakt die ik eerder ontweek. Ik was niet bang om mijn emoties te tonen en ben regelmatig buiten mijn comfortzone getreden. Ik ben trots. Het was goed en wat mij betreft gaat het- met de juiste focus en nog meer oefening- alleen maar beter worden de komende maanden. Qua performance, qua techniek en qua innerlijke groei. Ik leg de lat niet te hoog, sta open voor het nieuwe dat op m’n pad komt en blijf toegewijd doorwerken. Grappig genoeg ben ik verre van ontmoedigd. Ik ben juist ontzettend aangemoedigd :-)


En ik ben erg nieuwsgierig naar het leerproces van andere zangers die Muriel begeleidt. Wat zijn hun aspiraties en dromen voor dit najaar?

De komende periode ga ik hier met een aantal over in gesprek.

 

Benieuwd naar hoe deze gesprekken verlopen? Houd dit blog dan in de gaten! 

0 Berichten

Ze liet me huilen

Zangles

-In gesprek met vakvrouw Talita Angwarmasse-


Sinds kort werkt Muriel samen met een nieuwe zangcoach. Ik maakte een paar weken geleden kennis met haar tijdens vocal gym. Leuke en vlotte meid, die Talita. 

I liked her. Op het eerste gezicht vooral, want verder kende ik haar natuurlijk (nog) niet. Maar wat ze vervolgens met me deed...dat kwam totaal onverwacht. Ze liet me huilen. 

 

Ik begon die dag nietsvermoedend aan de les, die Talita al gauw van Muriel overnam. Tot zover niks aan de hand. Ik wist dat Talita haar moment zou pakken. Of ik ‘Vlieg met me mee’ van Trijntje Oosterhuis voor haar wilde zingen- het nummer dat ik al weken oefende met Muriel. En waar ik steeds meer vooruitgang in had geboekt. ‘Maar natuurlijk’, riep ik dapper en ging klaar staan. Ik zong het nummer en vervolgens moest het opnieuw. Je raakt me met je puurheid en ik kan horen dat je heel muzikaal bent’ , zei Talita spontaan, ‘maar vooral bij de bridge is de expressie in je gezicht volledig verdwenen. Je denkt te veel na.’  Yup, story of my life :-) antwoordde ik in mezelf.

 

Zingen vanuit gevoel

Ik kreeg de opdracht om het nummer zonder opsmuk te zingen. De tekst beleven en overbrengen zonder fysieke bewegingen, zonder maniertjes. Alleen mijn stem, mijn gevoel en de expressie op mijn gezicht. Dat was ontzettend moeilijk. En ineens gebeurde het. De kraan van mijn traanbuizen ging open en daarop volgde een kleine overstroming. Ik kon de rest van de les niet meer stoppen met huilen. Awkward! Zelfs na afloop, in de bus op weg naar huis zat ik met zonnebril op om mijn nog altijd rood betraande ogen te bedekken. Gelukkig was het zonnig en paste deze actie volledig bij het weerbeeld :-) 

 

Wie is je vader, wie is je moeder

‘What the hell was dat? Wie is deze vrouw?’ dacht mijn nieuwsgierige en opstandige ik achteraf. Ik moest dat nader onderzoeken. Dus nadat ik van deze eerste ontmoeting en semi-therapiesessie bekomen was besloot ik Talita aan de tand te voelen. Ik belde haar op en had een heel fijn gesprek met haar. Ik kwam erachter dat Talita een dame is die vaart op haar gevoel. Op haar geloof. Op haar vertrouwen in hoe dingen (organisch) lopen. Dat is haar kompas.

 

Een kompas dat ze van thuis mee kreeg. Van haar familie die haar ook in haar muzikaliteit heeft gevoed. ‘Mijn tantes waren altijd harmonieën aan het zingen. Mijn focus lag echter altijd op dansen, legt ze uit. ‘Toen ik tijdens de HBO dansacademie van Lucia Marthas ook koor- en zanglessen kreeg, merkte ik wel dat ik makkelijk meekon in een tweede of derde stem. Dat was iets wat ik kende’. 

 

Musicals en meer

Na haar afstuderen ging het snel. Ze kreeg twee grote (understudy) rollen in de Joop van den Ende musicalproducties Saturday night fever en Aida. En vanaf dat moment wist ze: dit is wat ik wil en wat ik kan. Vandaag de dag is dit wat ze alweer 18 jaar doet. Productie na productie. ‘En toch zie ik mezelf niet alleen maar musicals doen’, bekent ze. ‘Ik ben er ook om door te geven. Om mensen verder te helpen met wat ik weet. Dat Muriel op mijn pad kwam gebeurde niet zomaar. Zij bleek zich meer te willen richten op zangprofessionals met coach-ambities. Ik heb de droom op dat vlak te groeien. Wij gaan dat vanaf september officieel samen doen’ 

 

Zing wat je voelt, voel wat je zingt 

‘Ik heb geen vaste werkwijze voor ogen. Ik probeer de persoon voor me aan te voelen en vanuit daar te opereren. Zoals ik dat ook bij jou deed. Natuurlijk zal ik dat combineren met techniek. De komende periode ga ik Muriels taal (technisch) leren spreken. Uiteindelijk zal ik waarschijnlijk meer zitten op presentatie. Op zingen wat je voelt en voelen wat je zingt. Op het overwinnen van angsten. Dat is wat ik samen met de ander wil bereiken’. 

 

Gedurende het gesprek met Talita viel het kwartje. Het beetje opstandigheid dat er nog zat was als sneeuw voor de zon verdwenen. Mijn nieuwsgierigheid was gegroeid. Deze vrouw was hier om mij te helpen. Om mij de persoonlijke groei te laten doormaken die ik voor ogen had. Als ik dat zou toestaan kon dit nog in mijn voordeel werken ook. 

 

Talita, mijn medewerking heb je. Ik ben benieuwd wat je een volgende keer in petto hebt!

 

Lobie

May 

0 Berichten

Hongerig!

Zangles

 

De afgelopen weken ben ik naar de optredens van uiteenlopende artiesten gaan kijken. Van Lalah Hathaway, Beyoncé en Jay Z tot Laura Mvula en Gretchen Parlato met het Radio Filharmonisch orkest. En ik heb kaartjes voor concerten die de komende maand(en) plaatsvinden. Onder andere voor Kim Hoorweg, Tania Kross en Janelle Monae. Het lijkt de laatste tijd wel alsof ik niet genoeg (live) muziek in me kan opnemen. Ik ben hongerig.

 

Hongeriger dan normaal. Waarschijnlijk komt dat omdat ik sinds kort zelf weer optreed- al is dat nog voornamelijk in mijn hoofd. Ik vind het fijn om de kunst van het performen af te kijken bij artiesten die ik goed vind. Nog prettiger vind ik het gevoel dat een goed optreden of concert me geeft. Ik haal er energie, liefde, heel veel inspiratie en positiviteit uit. En na afloop is het nagenieten. Soms urenlang. Heerlijk. Je kunt hiervan leven, als je het mij vraagt. Geen eten en drinken meer nodig ;-)

 

‘Bring it on’ optredens

Hetzelfde gevoel ervaarde ik ook tijdens ‘Bring it on’ van zondagmiddag 8 juli in cafe ‘Het Wapen van Huizen’. Een middag waarop elf zangers van Muriel’s zangstudio -inclusief ikzelf- optraden voor vrienden en familie. In een heel relaxte en ontspannen setting.

 

Persoonlijke uitdaging

Elke zanger(es) had zo zijn of haar persoonlijke reden om aan Bring it on mee te doen. De een nam deel vanuit de ambitie om als professioneel artiest te kunnen groeien. De ander zag het meer als persoonlijke uitdaging. Een gevalletje face your fears. Voor mij was het vooral dat laatste. Ik heb weinig ervaring met solo optredens. Wel ben ik een meester in solo’s ontwijken :-) Meedoen heeft me tegelijkertijd zoveel voldoening, power en energie gegeven. Ik vond het mooi dat wij zangers respectvol naar elkaars optredens keken, van elkaar leerden, geraakt werden en elkaar aanmoedigden. 

 

Dit smaakt naar meer

Ik trad op met drie nummers: Vlieg met me mee (Trijntje Oosterhuis), Ribbon in the sky (Stevie Wonder) en One day I’ll fly away (Randy Crawford). Ik was tevreden en opmerkelijker: het smaakte naar meer. Dit wil ik vaker doen! Bring it on heeft me geïnspireerd en aangemoedigd om afgelopen weekend- voor het eerst- een solo optreden te doen tijdens een familiefeest. Ik sta versteld van mezelf. Wie weet waar dit nog meer naar toe leidt...

 

Will keep u posted!

 

0 Berichten